ارس

بهار موضوع «بهار» در روزهای اخیر مورد توجه قرار گرفته است. در این گزارش، جدیدترین اطلاعات و جزئیات منتشر شده را بررسی می‌کنیم. در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید. تکرار اسمدر غیبتحضور می‌شود!...

تکرار اسم در غیبت حضور میشود!...

میبینی؟! اینهمه نبود اگر من نبودم... این راهها رفته نمیشد و چه حرفها گفته نمیشد اگر من نبودم! من تکیهگاه زندگی بودم اگرچه بناست همین زندگی روزی از روی شانههای من، مرگ را علم کند!من تکیهگاه این زندگی بودم و خیال باطل که یک لحظه کنار کشیدهام! این آدمها، غریبه و آشنا و این راهها، رفته و نرفته و این بازیها، برده و باخته، نبودند اینگونه که هستند اگر من نبودم!نه به انکار حاجت است و نه به رد! که زندگی جایی در من حقیقت پیدا کرده برای من و دنیا هرچه انکار کند، باز در خلوتش به این حقیقت ایمان دارد!من، کوه و کویر و دریا بودم! اندوه ابدی زمان بودم که در قامت انسانی به صلیب کشیده شد؛ و همچنانکه تکیهگاه آسمان و زمین بودم، در همهجا و هیچجا بودم!به من نگاه کن! و از هزار ناکجا بگذر...+ نوشته شده در &nbs...

گفتی: بعضی وقتها به خودم میآیم و میبینم ساعتهاست اسمت توی ذهنم مدام تکرار شده است؛ و از دلتنگی گفتی و از روزهایی که من نبودهام!و من حواسم فقط به تو بود؛ و من هر روز هزار بار نام تو را که به اشتباه تا نوک زبانم آمده بود، مثل بغضی ابدی فرومیخوردم؛ و حالا، تو و نامت هر دو با هم مقابل من بودید...و بعد که دستهایم را گرفتی ناخنهایِ از ته گرفته شدهام را دیدی، یکهو بغض کردی و اشکت ریخت! و من اگرچه هیچ نگفتم، خوب فهمیدم که چرا اشک ریختی از دیدن ناخنهایِ از ته گرفته شدهام! که تو کامل مرا میدانستی همیشه و من کامل تو را میشناختم؛ که من روزی -روزها پیش- به تو گفته بودم که دستها، دریچهی ورود به هر انساناند و نشانههای توانای شناخت هر روح... و از همان روز دست برای ما نشانهای بود مقدس؛ در هر دیدار اول به دست...

حواست به خیلی چیزها نیست! حواست نیست که زندگی فرصتی یکباره و از دست رفتنی؛ حواست نیست که همین روزهای تلخ و تاریکی که گذشت، میتوانستند بهترین روزهای عمرمان باشند. حواست نیست که من چهقدر تنها و بیپشت و پناه شدهام اما هنوز نفسم را به دشواری بالا و پایین میکنم تا دوباره سرپا بشوم! تا دوباره بتوانم افسار زندگی را به دست بگیرم! انگار خوابمست بودهام و حالا دستی تکانم داده و دارد به صورتم آب...

سید عماد موسویشاعر، روزنامهنگاراُرس همان سرو کوهی است اگر بشناسیاش! درختی که همیشه در کوهستانها تنهاست و تنها درختی که خودکشی میکند! که ارادهی نیستی دارد، همانقدر که در هستی اراده دارد!درختی که تنها میروید، تنها زندگی میکند و تنها با مرگی خودخواسته پایان میپذیرد...اگر بشناسیاش و اگر بشناسیام...!instagram:_emad_mousavitelegram.me/seyedemadmousavi...

باور کن زیبا! ایستادن در جایی که من ایستادهام، کار هر مردی نیست... باور کن که گاهی عشق هم به درد آدم نمیخورد... آن روز که گریستی و گفتی حس کردهای باید به یک دردی بخورد، تو را تمام روح خودم دیدم... اما زیبا! عشق من به تو زندگی داد! من تو را از دستان سیاه مرگ، با چنگ و دندان بیرون کشیدم و حالا تو آ...

سید عماد موسویشاعر، روزنامهنگاراُرس همان سرو کوهی است اگر بشناسیاش! درختی که همیشه در کوهستانها تنهاست و تنها درختی که خودکشی میکند! که ارادهی نیستی دارد، همانقدر که در هستی اراده دارد!درختی که تنها میروید، تنها زندگی میکند و تنها با مرگی خودخواسته پایان میپذیرد...اگر بشناسیاش و اگر بشناسیام...!instagram:_emad_mousavitelegram.me/seyedemadmousavi...

میخواهی تا فردا روحم مچاله شود و تنم فرسوده؟ خب همین امروز هم میشود گفت گور پدر همهچیز! فردا ممکن است خیلی دیر باشد، خیلی دیر! دردسرت ندهم! باید خلاصش کنیم! بدون اینکه دستمان بلرزد... +نوشته شده در شنبه ششم خرداد ۱۳۹۶ساعت15:9 توسطسید عماد موسوی | ...

مرگ باید چیز تند و آرامی باشد... مثل بوی سرماخوردگی که حتی از پشت گوشی تلفن هم میشود حسش کرد. اول باید مرد، بعد ادامه داد و هی ادامه داد و هی ادامه داد...! باید ته این ماجرا را دربیاوریم... +نوشته شده در شنبه ششم خرداد ۱۳۹۶ساعت22:46 توسطسید عماد موسوی | ...

به مرگ فکر نکن، مرگ هم امیدی نیست که از تراس اتاقت به خاطرش بپری... +نوشته شده در شنبه نوزدهم فروردین ۱۳۹۶ساعت11:44 توسطسید عماد موسوی | ...

سید عماد موسویشاعر، روزنامهنگاراُرس همان سرو کوهی است اگر بشناسیاش! درختی که همیشه در کوهستانها تنهاست و تنها درختی که خودکشی میکند! که ارادهی نیستی دارد، همانقدر که در هستی اراده دارد!درختی که تنها میروید، تنها زندگی میکند و تنها با مرگی خودخواسته پایان میپذیرد...اگر بشناسیاش و اگر بشناسیام...!instagram:_emad_mousavitelegram.me/seyedemadmousavi...

حتی فرصت نشد درست ببوسمت... کاش آن قطار لعنتی نمیرسید هیچوقت و زمان یخ میزد توی همان ایستگاه مترو لعنتی... حالا کجایی؟ با قطار تجریش تا کجا رفتی؟!!! لعنت به بهار... به کدام غریبه چنگ بزنم؟ تقصیر تو نبود گنجشک کوچکم... کسی فکرش را نمیکرد که زندگی اینطور بیرحمانه و ناگهانی ضربهاش را بزند... آخر...

به تقدیر اعتقاد نداشتم... همیشه خودم را دیدم و خواستم بجنگم... اما حالا انگار برای هزارمین بار به همان رنج بدوی برگشتهام... انگار مثل سیزیف دارم تکرار میکنم شکنجهای را آگاهانه... و حالا شاید کلمهای پیدا نشود برای تسکین روح خستهام... اما این منم، مردی که تسلیم تقدیر است و همهچیز را در قمار باخ...

من اگر برای زیبایی تو نمیرم، به چه درد میخورم دختر زاگرس؟ مرا حس کن! کوتاه و گذرا! و شک نکن که این پاییز را برای من و تو شروع کردهاند....

گر تو بیداد کنی، شرط مروت نبود... ...

یک عده هم هستند که اصلا شغل شریفشان گوه زیادی خوردن است! ...

بنشین و تماشا کن! ...

وقتهایی که زندگی را جدی میگیریم، بیبروبرگشت احمقیم! وا بده! ...