مگر فردایی هست؟!

زندگی ما همین لحظههاست... همین لحظههای کوتاه در چهار دیواری کوچکمان که انگار تمام جهان است... لحظههای ما همین پرسه زدنهای سرخوشانه است...

همان پارک کوچک است در پسکوچههای دزاشیب...