درست و غلطی وجود ندارد!

زیبای دلتنگم! به تو گفته بودم که در زندگی، راه درست و راه غلطی وجود ندارد! اما زیبا، زمان را فراموش نکن... گذشته همیشه مختوم است و باید پذیرفتش... اما امروز اگر دلت گواه کاری را داد و به خاطر ترس و منفعت، انجامش ندادی، زمان را از دست دادهای... پی خودت باش... و در این پیگیری غریب، یقین کن که به خطا نمیروی...

زیبا! امروز دلم تنگ و تاریک است. سلول هزارتوی غریبی است با زندانیان پوسیده! و خاطرم جمع است که تو سهمی از این تنهایی وحشتناک نداری! تو آرام خوابیدهای و در کتم فراموشی، ضمیر پنهانت را مرور میکنی...

و من حتی در خوابهایم، مرد ناآرام روزگارم...

زیبا! کاش میتوانستم نامت را بنویسم تا کلماتم رنگ بگیرند...

کاش میتوانستم خلاص شوم. کاش...

باور کن چیزی وجود ندارد... من تهی شدهام... تهی از همهچیز...