صبحهایی که نخوابیدهایم هم صبح است؟

ببین زیبا! دوباره صبح شده و من نخوابیدهام! انگار منتظر توام که بیایی و دست بکشی روی خستگیهام و قربان صدقهی زخمهام بروی! که بیایی و دلت را رها کنی روی شانههای مردی که بار غربت را به دوش میکشد...

و من پر شوم از زندگی... و بجنگم دوباره برای ماندنت...

زیبای دلتنگم! بخند که صبح توست...