اوّلین ابرمرد تاریخ، ابراهیم بود. وقتی زیر لب چیزی میگفت و بدون اسماعیل، از کوه پایین میآمد.
بگو عماد گفت: غریب زیاد است و غربت یکی! و آنکه پیالهش کوچکتر بود، میگفت: بیشتر بریز!
و تو غریب نبودی! تو غربت بودی! ابراهیم!
و نام تو هنوز سنگین است. و تو هنوز با منی.
برچسب:
نویسنده: اشکان محمدی