ارس

کسی که خسته میشود، کافرست. و کسی که میرنجد از دنیا، جاهل.ادامهدادن و بارها این راه را رفتن؛ چه سعادتی!من غلامِ حوصلهم. غلام ساعتهایی که یک کلمه را آنقدر روی کاغذ مینویسم تا از معنا مییفتد؛ و ت...

منی که ریگ به ریگ روان بودم، حالا آنقدر تلنبار شدهام بر خودم که نمیدانم آغاز را؛ از خود بگذرم؟! پا کو؟! منی که نمیهراسیدم، حالا از خودم میترسم، از این ریگزارِ بی تصویر و بیآرزو....

ما به هرکی دل خوش کردیم، آخرش خار شد و تو گلومون گیر کرد! آدما میشکنن و دیگه مهم نیستن... اما حسرت همیشه باقی میمونه... حسرت اینکه چرا زندگی اینقدر بیشرفه... و کی میشکنه! آدما میرن پی عقل و منفعتشون! و وقتی خیالشون راحت شد فیلشون یاد هندستون میکنه و تازه یادشون میاد که یهچیزی کم دارن! اما فا...

صدای ایرج رحمانپور را نمیدانم چرا ولی دوست میدارم! لری خواندنش آدم را به وجد میآورد و اصلا نیاز نیست کلمهای لری بدانی! حنجرهی زاگرس راهش را به دل آدم پیدا میکند... مویه در نخلستان و کوهستان و برف و بیابان، جگرسوز است. ...